Als cliënten in een gezondheidsinstelling worden opgenomen en hen de vraag wordt gesteld of zij geestelijke verzorging op prijs stellen, zal het antwoord op die vraag voor het grootste gedeelte afhangen van het beeld dat zij van geestelijke verzorging hebben. Die beelden zijn erg verschillend. De één denkt bij een geestelijk verzorger onmiddellijk aan een persoon die verbonden is met het geloof en de kerk, een ander met een hulpverlener die thuis hoort in het rijtje van de ‘geestelijke gezondheidszorg’. Psycholoog, psychiater, geestelijk verzorger…. Sommigen denken daarbij aan een persoon die tijd voor je heeft om over je problemen te praten. Maar de meeste mensen kunnen zich daar niet zo veel bij voorstellen.
Landelijk zijn over dit onderwerp verschillende striptekeningen gemaakt onder de naam van “Geesje”. Ik had er verschillende uitgeprint en voorop in de marktkraam gezet op de “Zomerparkdag” in Ambacht. Dat had effect, mensen en juist ook kinderen bleven staan en vermaakten zich met het lezen van de verschillende strips. De gesprekken die daarna er op volgden lieten duidelijk zien dat er nog veel werkt te doen is op het gebied van ons werk. Want wat is nu een geestelijk verzorger? Die onduidelijke beeldvorming heeft natuurlijk gevolgen voor de vraag naar geestelijke verzorging. Dat is jammer, want het aanbod ligt er voor alle burgers die in de thuissituatie behoefte hebben aan een gesprek.
Op een landelijke bijeenkomst van de Centra voor levensvragen vertelde een collega over een artikel van Peter Kortekaas (PSYCHE & GELOOF 31 (2020). Hij heeft het over “zinvinding” in deze tijd en het vakmanschap van een geestelijk verzorger die deze begeleiding juist bij uitstek kan geven. In dit artikel is dus een antwoord gegeven op de vraag wat een geestelijk verzorger doet. En dat is verschillend als je kijkt naar de praktijk van de psycholoog en de psychiater. Niet de problemen zijn het uitgangspunt, maar het vinden van zin, dus zinvinding is het nieuwe woord. Een geestelijk verzorger zorgt voor de verbinding van het levensverhaal/ levensgebeurtenissen met de levensvisie/ levensbeschouwing van de persoon. Deze begeleiding brengt zinvinding waar de hulpvrager zelf weer mee verder kan.
